Ofisin kapısından içeri giren kargo elemanı, kendine has aromasını lobiye yaydı. Firavun mezarını andıran ofisimize bugün gerçekleştirdiği dördüncü ziyareti nedeniyle olsa gerek, asabi bir tavır beden diline hâkimdi.

  Karşılamada oturan kızın mahcup bakışlarına aldanmadan, sabah aldığı ayakkabıyı akşam iade eden patrona gözleriyle sövüyordu. Boyu uzun görünsün diye aldığı topuklu spor ayakkabılarını sürüyerek uzaklaşan patronunsa bundan haberi yoktu. 
 
  Anlatıcısı hikâyenin kahramanı olsun diye düşündüğüm ve daha sonraları ülkenin en popüler mesleği haline dönüşecek olan kargo taşımacılığı yapan bir gencin, Cehennem denilen yere düşmesiyle başlayan bir fikirdi Cehennem Online. 

  Son günahlarıyla sonsuz azaba mahkûm edilsinler ama diğerlerinden farkları da olsun. Özel yetenekleri, kimsede olmayan bağışıklıkları ve birbirlerinden farklı karakteristik özellikleri öyküye renk katsın. 

  Yazıldığı zamana ait figürlerin bazen Düşmüş, bazen Günahkâr olarak karşımıza çıktığı hikâyeyi yazarken epey eğlendiğimi, baştan okumaya başladığımda anladım. Cehennem böyle bir yerse, çok da kötü bir alternatif olmayabilir. 

  Bu satırları yazdığım zamanlarda üçüncü cildi bitirmek için ter döküyorum. Yedi Katlı Dehliz Şehri kahramanlarımızın yeni konaklama alanı ve burada hem dehlizin içindeki katları temizliyorlar hem de kendi içlerindeki tortulardan arınıyorlar. 

  Tabii ki herkes kendi tarzıyla bunu hallediyor. Kimse Şükrücük ve Toraman’ın derin meditasyonlar eşliğinde bağdaş kurduğunu düşünmesin. Gürz iniyor, asa tozu dumana katıyor; Akıncılar, her zamanki gibi işleri bildikleri gibi hallediyorlar. 

  Keyifli Okumalar